Polşa 2025-ci il sentyabrın 9-dan 10-na keçən gecə Ukraynada müharibə başlayandan bəri öz hava məkanının ən böyük pozuntusunu qeydə alıb. Varşavanın məlumatına görə, Rusiyanın 19 pilotsuz təyyarəsi sərhədi keçərək on kilometrlərlə ölkəyə girib.

Bir neçə PUA vurulub, təyyarələrin qalıqları ən azı 16 yerdə, o cümlədən Varşavadan cəmi yüz kilometr aralıda yerləşən hərbi hissənin ərazisində tapılıb. Varşava da daxil olmaqla bir neçə hava limanının üzərindəki hava məkanı müvəqqəti olaraq bağlanıb.

Xüsusilə narahatedici məqam o idi ki, bəzi dronlar Ukraynaya göndərilən Qərb silahlarının əsas hissəsinin keçdiyi əsas logistika mərkəzi olan Rzeşova doğru hərəkət edib. Şəhərə birbaşa zərbə endirilməyib, lakin dronların hərəkət vektoru onu göstərir ki, bu, təkcə təxribat və ya Polşanın gücünü öyrənmək deyil, həm də NATO-nun əsas hərbi infrastruktur obyektinə zərbə endirmək imkanını yoxlamaq cəhdi ola bilər.

Avropa ölkələrinin “uzaqgörənliyi” və diqqətsizliyi təəccübləndirməyə bilməz. Üç ildən artıq bir müddətdir ki, qarşıdurmanın ön xəttində yerləşən Polşa belə, hava hücumundan müdafiə və PUA-lardan müdafiə sistemi yaratmaqla məşğul olmayıb. Ucuz dronlara qarşı F-35 kimi bahalı silahlardan istifadə etmək qeyri-ciddi görünür və uğursuzluğa məhkumdur.

Bəs 19 yox, 190 PUA hava məkanını pozsaydı, bu, heç bir problem yaratmazdı?

Xüsusilə diqqəti cəlb edən odur ki, müdafiə imkanlarının artırılması ilə bağlı bütün səs-küylü bəyanatlara baxmayaraq, Avropa ölkələri Ukrayna təcrübəsini diqqətlə öyrənmirlər. Müharibə illərində Kiyev unikal təcrübələr toplayıb - müxtəlif ssenarilərdə (kəşfiyyat, anbarlara zərbələr, avadanlıq və infrastruktura hücumlar) pilotsuz təyyarələrin kütləvi istifadəsindən tutmuş, onlara qarşı laylı müdafiə sisteminin yaradılmasına qədər. Lakin bu dərsləri mənimsəmək və uyğunlaşdırılmış həlləri təcili tətbiq etmək əvəzinə, Avropa müasir döyüş reallıqlarına cavab verməyən inertial və bahalı silah sistemlərinə arxalanmağa davam edir.

Alyansın reaksiyası yalnız belə bir vəziyyətdə konkret fəaliyyət planlarının olmadığını təsdiqləyir. Əsas vəzifəsi üzvlərini qorumaq olan müdafiə bloku üçün aydın müdafiə planlarının olmaması tam peşəkar bacarıqsızlıq kimi görünür. Ancaq bu, ilk dəfədir?

NATO Varşavanın xahişi ilə 4-cü maddəyə - məcburi olmayan məsləhətləşmələrin keçirilməsinə istinad etdi. Nəticə, məntiqi və gözlənilən olaraq, yalnız "daha bir ciddi narahatlığın" ifadəsi idi. Açığı, gülünc görünür. NATO ölkələrinin əlçatmaz təhlükəsizlik və sabitliyi qorumaq istəklərində dərin kök salan strateji acizliyi düşmənin vuracağı (və artıq zərbə vurmaqda olan) çox zəif nöqtədir.

Moskva Ukrayna cəbhəsindəki strateji çıxılmaz vəziyyətdən necə çıxmağı ciddi şəkildə düşünür. Ukrayna xətti möhkəm saxlayır və cəbhədən hərbi təzyiq gözlənilən nəticəni vermir. Bu vəziyyətdə Kreml çıxış yolları axtarır.

Polşa və digər NATO ölkələrinin ərazisinə dron hücumlarının uzunmüddətli perspektivdə birbaşa məqsədi ola bilər - Avropanı öz müdafiəsinə diqqət yetirməyə məcbur etmək. Söhbət uzunmüddətli planlardan deyil, ani təhlükədən gedir: Polşa və digər cəbhəyanı dövlətlər obyektiv olaraq öz silahlı qüvvələrinin döyüş hazırlığını dərhal artırmağa, hava hücumundan müdafiə sistemlərini gücləndirməyə, hava məkanının müdafiəsini artırmağa və əlavə çevik reaksiya bölmələri yerləşdirməyə məcburdurlar. Bu o deməkdir ki, Ukrayna üçün dünən planlaşdırılan resurslar bu gün geri çəkiləcək və öz sərhədlərinin qorunmasına yönəldiləcək.

Artıq bunun nümunələri var. 2025-ci ilin yanvarında Almaniya Ukraynaya tədarük üçün əsas logistika mərkəzini qoruyan Rzeşov bölgəsində iki “Patriot” yerləşdirdi. Əvvəllər bu ərazini əhatə edən Amerika “Patriot”ları Bundesverin məsuliyyətinə verilmişdi. Polşanı və ya başqa bir NATO ölkəsini qorumaq üçün təyin edilmiş hər bir batareya və ya eskadrilya Ukrayna səmasında çatışmayan bir silahdır.

Bütün bunlar Vaşinqtondan Şərqi Avropadakı müttəfiqlərə dəstək proqramlarının məhdudlaşdırılması ilə bağlı siqnalların gəldiyi bir vaxtda baş verir. 2025-ci ilin sentyabrında məlum oldu ki, Pentaqon Avropa ölkələrinə təlim və avadanlıq da daxil olmaqla yardım göstərən 333-cü bölmə proqramını maliyyələşdirməyi dayandırır. Latviya, Litva və Estoniyaya hərbi dəstəyin əsas aləti olan Baltik Təhlükəsizlik Təşəbbüsü də təhlükə altındadır.

Başqa sözlə, Avropa özünə qarşı təhlükəni nə qədər çox dərk etsə, avropalıların öz silahlanması üçün bir o qədər çox resurs lazım olacaq və Ukraynaya bir o qədər az resurs göndəriləcək. Və buna görə də Kiyevin hərbi potensialı zəifləyəcək və ukraynalılar üçün müdafiəni saxlamaq getdikcə çətinləşəcək. Rəqəm üstünlüyünə görə cəbhədə irəliləyiş əldə etmək və döyüş meydanında vəziyyəti Rusiyanın xeyrinə dəyişməsi baş verəcək.

Eyni zamanda, başqa bir vəzifə həll olunur - NATO ölkələrinin müttəfiqlik öhdəliklərini yerinə yetirməyə hazırlığının yoxlanılması. Polşa ilə bağlı vəziyyət bariz nümunə oldu: NATO dərhal bildirdi ki, bu hadisəni silahlı hücum hesab etmir. Moskva üçün siqnal ümidverici deyil: NATO eskalasiyadan qorxur və öz üzvünə edilən məhdud hücumu belə dəf etmək üçün riskə getməyə hazır deyil. Bu, Alyansın əsas prinsipini - kollektiv müdafiəni pozur və Alyansın özünün fəaliyyətini sual altına qoyur.

Prinsipcə, eyni cavab 2022-ci ildə S-300 raketinin fraqmentləri Polşa ərazisinə düşəndə ​​də verilib. ABŞ-ın o vaxtkı Prezidenti Co Baydendən başlayaraq Qərb liderlərinin onun Ukrayna raketi olduğunu müəyyənləşdirmə sürəti öz sözünü dedi - əgər o Rusiya raketi olsaydı belə, NATO onu Ukraynaya məxsus, hətta özününkü elan edərdi ki, Rusiyaya ciddi cavab verməli olacağı ehtimalını aradan qaldırsın.

Moskva diqqətlə izləyir: müttəfiqlər başqa bir “ciddi narahatlıq” ifadəsi ilə məhdudlaşacaqlar, yoxsa real addımlar atmağa qərar verəcəklər? Bu addımlar əlavə kontingentlərin sürətləndirilməsi, kollektiv cavab mexanizmlərinin yaradılması, şərq cinahda hava hücumundan müdafiə və aviasiya missiyalarının gücləndirilməsi, Qərbi Ukrayna üzərində hava məkanının bağlanması, öz qüvvələri ilə Qərbi Ukrayna üzərində səmada patrulluğun təminidir.

Açığı, buna inam azdır. Reaksiya nə qədər ləng olarsa, Kremlin NATO-nun üzvlərindən birini qorumaq naminə qarşıdurmaya hazır olmadığına inamı bir o qədər güclü olur.

Əgər NATO ölkələrindən ağıllı və sərt reaksiya gəlməsə, Moskva bundan müvafiq nəticə çıxaracaq. Zaman keçdikcə oxşar hadisələr təkrarlanacaq, təxribatlar və Avropa ölkələrinin ərazi bütövlüyünün pozulması, Baltikyanı ölkələr, Finlandiya, Polşa, Rumıniyada vəziyyətin sabitliyinin pozulması ciddi və qətiyyətli cavab tələb edəcək. Moskva açıq şəkildə eyham vuracaq ki, Ukraynaya davamlı dəstək hərbi əməliyyatların birbaşa Avropa ölkələrinə ötürülməsinə gətirib çıxaracaq. Əslində Avropa seçim qarşısında qalacaq - Rusiya ilə real müharibə perspektivi, yoxsa Ukraynanı dəstəkləməkdən imtina? Avropa nə qədər tərəddüd edir və özünü ritual bəyanatlarla məhdudlaşdırırsa, kritik anda seçimin “nəyin bahasına olursa-olsun sülh” lehinə edilməsi ehtimalı bir o qədər yüksəkdir.

Bu, Avropanın qeyd-şərtsiz təslim olması və NATO blokunun dağılması demək olacaq. Çünki onun üzvlərindən heç biri fədakarlıq və risk etməyə hazır olmayacaq və oyun qaydaları ilə bağlı Rusiya ilə danışıqlara üstünlük verəcək. Düzdür, müdafiə Alyansı adından yox, təkbətək danışıqlar aparmaq lazım gələcək və burada Moskva danışıqların qaydalarını özü müəyyən edəcək.

Avropalıların hansı seçimi edəcəyini yaxın gələcək göstərəcək. Gözləntilər çox təmkinlidir. “Sudet böhranı”nın dərinləşdiyi 1938-ci ildə Çörçillin yazdığı kimi: “Mən düşünürəm ki, qarşıdakı həftələrdə biz müharibə və rüsvayçılıq arasında seçim etməli olacağıq və hansı qərarın veriləcəyinə çox az şübhəm yoxdur”.

Müəllif: Boris Bondarev - Beynəlxalq münasibətlər və xarici siyasət üzrə ekspert.

Mənbə: “The Moscow Times”

Tərcümə AYNA.AZ-a məxsusdur.