Hörmətli “Təzadlar”!
Sizdən həmkar olaraq xahiş edirəm səsimə səs verəsiniz! Yazdığlarımı oxuyaraq 16 saylı təcridxanada haqsız cəza çəkən oğlum Abdullayev Vüqar Abdulhəmid oğlunun düşdüyü vəziyyəti qəzetiniz vasitəsi ilə ictimaiələşdirərək, haqq və ədalətin bərpası üçün öz kömək əlinizi əsirgəməyəsiz!
Hörmətli redaksiya, bildirirəm ki, Eldar Mahmudov və onun əlaltılarının törətdiyi əməllər heç mənim də ailəmdən yan keçməyib. Eldar Mahmudovun qılıncınnın dalı-qabağı kəsib tökdüyü bir vaxtda onun insanlara, dövlətə vurduğu ziyan mənim övladımı da əli-qolu bağlı qoyaraq hüquqları əlindən alınmışdır. Onun etdiyi haqsızlığa bir ana kimi, hətta jurnalist kimi, göz yuma bilmədiyimdən ailəmin başına gətirilən oyunları sizin qəzet vasitəsilə itimaiyyətə çatdırmaq istəyirəm.
Hörmətli redaksiya, istəyirəm məsələyə aydınlıq gətirim, sizlər də agah olun və bilin ki, zərərçəkmiş kimi övladım A.V.Abdulhəmid oğlunun günahı nədən ibarətdir... Əvvəla, mənim övladlarım Allahını, Peyğəmbərini tanıyan imanlı Azərbaycan vətəndaşlarıdır. Azərbaycan da doğma vətənimiz olmaqla yanaşı, tolerant dövlət kimi başqa dövlətlər tərəfindən qəbul edilir. Çünki Azərbaycan Dövləti müstəqil, islami dəyərlərə hörmətlə yanaşan, bu dinə qulluq edən dövlətdir. Oğlum A.V.Abdulhəmid oğlu xarakter baxımından qayğıkeş oğul, gözəl ailə başçısıdır. Bu yaşına qədər heç bir pis vərdişi olmayıb. Əsgər kimi dövlət qulluğunu da müvəffəqiyyətlə başa vurmuş, Vətənə olan borcunu layiqincə yerinə yetirmişdir. Mən valideyn olaraq oğlumu vətəninə, torpağına layiqli bir vətəndaş kimi yetişdirmişəm. Onun iki qız, bir oğul övladı var. Övladları da, əməlisalehdir. Allah oğlumdan razı olsun ki, bugünkü keşməkeşli dövrdə bir ailə kimi övladlarına gözəl tərbiyə verə bilibdir. Bəzən ana olduğumu unudub jurnalist kimi düşünərək özümə sual verirəm: Bəs Azərbaycan vətəndaşı olduğumuz halda, nədən mənim ailəm hansısa harınlamış məmur özbaşnalıqlarına məruz qalaraq öz hüquqlarını itirməlidir? Nədir bu Azərbaycan ailəsinin günahı? Axı mənim övladım dövlətin qanunlarına hörmətlə yanaşan, dini ibadəti ilə məşğul olan Azərbaycan vətəndaşıdır. Hansı səbəbdən dolayı ona heç bir cinayətdə əli olmadığı halda 2010-cu ilin aprel ayında barəsində qəti imkan tədbiri seçilərək cinayət məcəlləsinin 279.1 maddəsi ilə 4 il azadlığdan məhrum edilərək ilk dəfə olaraq məhkumluq həyatı yaşatdılar? Nəyə görə cəmiyyətimizin bir parçası olan bir ailəni başsız qoyublar? Mənim oğlum ömrünün 4 ilini təcridxanada, ailəsindən kənarda məhkum həyatı yaşadı. Nəhayət, oğlum haqsızlığa məruz qalsa da, 4 illik məhkumluğunu başa vuraraq azadlığa çıxdı. Bir məsələni də vurğulamaq istərdim. Görəsən cəzasını çəkib məhkumluğunu başa vuran vətəndaşına dövlət sahib çıxa bilirmi??? Doğrudan da düşündürücü sualdır. Maraqlı məqam budur ki, oğlum azadlığa çıxandan 8 ay sonra yenidən şərlənərək 11 dekabr 2014 -cü ildə bəzi dini qruplaşmalar arasında Sumqayıtda baş vermiş bir hadisə ilə əlaqədar yenidən haqsız yerə istintaqa cəlb edildi. Axı nə idi oğlumun günahı?? Namaz qılmağımı, məscidə getməyimi, əməlisaleh insanlarla təmasda olmağımı?! Axı dövlət üçün mənim oğlum bu qədərmi təhlükəli idi ?! Nəzərinizə çatdırım ki, o siyasətçil deyildi ki, vəzifə, kürsü davası etsin. Allahını sevən vətəndaşdan Vətən xaini ola bilərmi? Niyə onu “Terrorist” adlandıraraq heç bir şahid sübut olmadan barəsində qəti imkan tədbiri seçərək bu dəfə cinayət məcəlləsinin 221.3 - 228.1maddələri ilə təqsiri sübuta yetirilmədən üzünə 8 il iş oxudular. Hardadır haqq və ədalət? Nə səbəbə heç bir cinayətdə əli olmadığı halda onu yenidən müttəhim kürsüsünə əyləşdirdilər? Oğlum bu gün də təcridxanada müəyyən basqı altındadır, sanki ən təhlükəli cinayətkardır. Axı ən təhlükəli cinayətkarı belə basqı altında saxlamırlar. Bilmirəm onlar niyə V.A.Abdulhəmid oğlundan qorxurlar? Bəli, belə görüntüyə ancaq belə ad vermək olar. Sanki oğlum təcridxanadan qaçacaqmış kimi hər gün hər saat hansısa sənədə imza atdırırlar. Bütün bunlar məsələnin bir tərəfi. Niyə “qoluzorlu qanun keşikçiləri” məhkəmə sanksiyası tədbiq edilmədən Eldar Mahmudovun üzü maskalı vəhşiləri oğlumun ailə və uşaqlarının gözü qarşısında zor gücünə evində axtarış aparıblar? Axtarış müddəti evdən heç nə tapmadıqları təqdirdə bağışlanmaz çirkinliyə əl ataraq müəyyən vasitələrdən istifadə edərək şərləyiblər. Axı mənim oğlumun evində silah hardan olmalı idi? Deyim ki, babasından qalmışdı, bu bir yalan olardı. Bəli, oğlumu şərləyərək, guya evindən silah tapıblarmış kimi onu yenidən istintaqa cəlb edirlər. Tutulanların sayımı çox olsun? Niyə Azərbaycan vətəndaşları türmələrə doldurulmalıdır? Çox təəssüflə qeyd edirəm ki, məhkəmədə dindirilmə zamanı baş vermiş hadisədə iştirakçı olduğu haqda heç bir şahid və üzləşmə olmayıb. Hətta istintaq müddəti təhkim edilmiş hüquq müdafiəçisi də iddianı döğrulda bilməyib. Oğlumun əli hər yerdən üzüldüyü halda tapdalanmış hüqunu müdafiə etmək üçün haqq səsini qaldıraraq ombudsman Elmira Süleymanovaya məktub yazır ki, onun hüquqlarını bərpa edərək haqqlarını müdafiə etsinlər. V.A.Abdulhəmid oğlu haqqının tapdalanması ilə barışmayaraq hətta təcridxanada aclıq aksiyası keçirir, psixoloji baxımdan zərbə alığı üçün öz canına zərər verməyə belə cəhd edir. Əslində, İslam dinimizdə insanın özünə zərər verməsi ən böyük günahlardan sayılır. Baxın, oxuyun görün övladımı hansı duruma salıblar ki, İslamı gözəl bildiyi halda Allahın yasaqladığı bir əmələ əl atıb. Əslində belə haqsızlıqlara, təhqirlərə, işgəncələrə dözməyən insan intihar da edə bilərdi. Deməli haqqın- ədalətin olmadığı bir yerdə mən oğlumu, övladları isə atalarını itirməli imiş. Sual edirəm: “Azmı olub belə hadisələr?” Lakin bütün qeyd etdiklərimin müqabilində onun haqq səsinə cavab verən olmadı. Mən valideynliyimi bir kənara qoyaraq bu məsələyə jurnalist nöqteyi- nəzərilə baxanda başa düşürəm ki, oğlumun ən böyük günahı Sumqayıt şəhərində yaşaması olub. Mənə elə gəlir ki, Sumqayıt şəhəri nədənsə bir ocaq kimi həmişə dövlət struktularının diqqətini çəkib. Amma səbəbini bilmirəm. Sözügedən hadisə də, Sumqayıt şəhərində baş verdiyindən V.A.Abdulhəmid oğlu Sumqayıt sakini olduğu üçün şübhəli şəxs kimi “qanun keşikçilərinin” diqqətini yenidən cəlb edir.
Bir məsələni vurğulayım ki, oğlum A.V.Abdulhəmid oğlunun başına gətirilənləri ictimaiyyətə çatdırmaqda məqsədim bir müsəlman ailəsinə edilən haqqsızlığın ictimailəşməsini təmin etməkdir. Hər halda televiziya və mətbuatdan hamımıza məlumdur ki, cəzaçəkmə müəssisələrində yüzlərlə günahsız əməlisaleh oğullar ömürlərini çürüdürlər. Budurmu dövlətin öz vətəndaşına rəva bildikləri? Çox sualların cavabları açıq qalır. Mən hadisənin içərisində olan qələm adamı kimi onu deyə bilərəm ki, Azərbaycanda bir müsəlman ailəsi çökmək üzrədir. Mənim öğlumun övladları həm mənəvi, həm də sosial cəhətdən vəziyyətləri acınacaqlı olması ilə bərabər fikir, qorxu həyəcan keçirməkdən gələcəyin anaları olan qızları, vətəninin əsgəri olacaq oğlu talessemiya xəstəliyinin daşıyıcıları olublar. Gəlin nəzərdən qaçırmayaq ki, bu ailənin heç yerdən sosial təminatı yoxdur. Bəs ailəsinə qovuşacaq deyə ayları- illəri gözləyən ANA öz övladlarını hansı maddiyyatla boya-başa çatdırmalıdır? Hətta təcridxanaya ayda bir dəfə ailəsi ilə görüşə gedə bilməlidir? Unutmayaq ki, bütün qeyd etdiklərimin başında maddiyyat dayanır.
Bütün bunları sizlərə çatdıqmaqda məqsədim Azərbaycan qanunlarının aliliyini nəzərə alaraq bir ana kimi oğlum A.V.Abdulhəmid oğlunun hüquqlarının bərpası üçün yenidən vəsadət qaldırılmasını dövlətimizdən xahiş etməkdir. Mən inana bilmirəm ki, dövlətimiz öz gənc vətəndaşına bu qədər amansız olsun. Axı Prezdentimiz hər zaman vurğulayır ki, “Gənclər bizim gələcəyimizdir!” İnanıram ki, Dövlətimiz də haqqın bərqərar olunmasında maraqlı olaraq hümanistliyini öz vətəndaşından əsirgəməyəcək!
Hörmətlə:
TƏRANƏ NAZİMQIZI
