Son illər ərzində ölkəmizdə saysız-hesabsız xeyriyyə marafonları həyata keçirilmişdir. Bu tədbirlərin böyük hissəsi imkanlı şəxslər tərəfindən həyata keçirilmiş, xəstə, ölkədə və xaricdə müalicəyə ehtiyacı olan şəxslər bu tədbirlər nəticəsində sağlam həyata dönmüş və şəfa tapmışlar. Ancaq hələ də belə tədbirlərə qatıla bilməyən, sağlamlığında ciddi problemləri olan minlərlə vətəndaşlarımız var.
Bunların içərisində bütün yaş qruplarında olan insanlara rast gəlmək mümkündür. Ümumiyyətlə, bu problemin qarşısını almaq üçün dövlətin konkret olaraq tədbirlər planı hazırlanıb icraya yönəldilməlidir. Axı dövlətimizin buna imkanı çatır. Təəssüf ki, günümüzdə işinə biganə yanaşan dövlət qurumları da var. Məsələn, Sahil Babayevin rəhbərlik etdiyi ƏƏSMN. Bu insanlar anadangəlmə xəstələri də digər kateqoriyadan olan xəstələrə qataraq, onları əzab-əziyyətə düçar edirlər. İndi sizə təqdim edəcəyimiz bu ailə, İsmayıllı rayonu aşağı Zərnava kəndində yaşayır. Fərhadovlar ailəsinin üç övladı var və iki övladı anadangəlmə əlildir. Ailə uzun illərdir ki, zülm-zillət içərisində yaşayır.
Ailə başçısı Babaxan Fərhadov. Mən özüm də əliləm, övladlarım anadangəlmə əlildir. Əlil övladım Fərhadov Vadim Babaxan oğlu 1982-ci il təvəllüdlü, əlil qızım Fərhadova Zeynəb Babaxan qızı 1995-ci il təvəllüdlüdür. Uşaqlar dəfələrlə Maştağada yerləşən Ruhi dispanserdə qalaraq uzun müddət müalicə olunub. Həkimlərin daşdan keçən rəyi var ki, bu uşaqlar ömürlük sağalan deyil. Ancaq bunlara dövlətimiz 2-ci qrup əlillik dərəcəsi təyin edib. Axı bu haqsızlıqdır. Bu uşaqların müalicəsi, dərmanı hər ay külli miqdarda pul tələb edir. Niyə dövlətimiz belə ədalətsizlik edir? Respublikada, yazmadığımiz ünvan qalmayıb, döymədiyimiz qapı qalmayıb, kömək edəcək bir şəxs tapılmır. Kiv vasitəsilə dövlət başçısından kömək istəyirik. Bizi çıxılmaz vəziyyətdə qoymayın.
Ana Fərhadova Qeysi. Mənim daha gücüm çatmır. 62-yaşım var. Bu uşaqlar dərmansız keçinə bilməz, çünki pis təsir edir və ALLAH qorusun hansısa hadisə törədə bilərlər. Buna görə həmişə dərmanlar alınmalıdır. Dərmanlar çox bahadır. Bu xəstələr onsuzda sağalan deyil. Heç olmasa birinci qrup əlillik dərəcəsi təyin etsələr, pulu bəlkə dərmanlarına çatar. ALLAH haqqı çatdırmaq olmur, bir oğlum da Qarabağ qazisidir, evlidir onun da 3 uşagına biz baxmaq məcburiyyətindəyik. Çünki döyüşdən gələndən bəri işsizdir. Hara müraciət etmişsə cavab bu olub ki, iş yoxdur, olan kimi xəbər edərik. İsmayıllı rayon icra hakimiyyətinin bir əməkdaşı mənim qapımı açıb maraqlanmayıb ki, evində əlil övladların var, oğlun Qarabağ qazisidir, görək nə problemin var?
Deputatımız Novruz Aslanov bizə dəfələrlə söz verib, ancaq heç bir kömək etməyib. Hamısından narazıyam. İcra başçısı, deputat, bələdiyyə və sair. Bələdiyyə o qədər pul yığır körpüdən, niyə bircə dəfə xəstə sakinləri ilə, qazilərinə, şəhid ailələrinə baş çəkmir?Danışanda yuxarıdan dəm vururlar. Mən də prezidentimizden, birinci xanım Mehriban Əliyevayadan və sair şəxslərdən xahiş edirəm bizə kömək edin. Heç olmasa uşaqlara birinci dərəcə əlillik təyin etsələr bir az dərmanlarını almağa kömək olar. Həmin ailənin video çıxışını təqdim edirik. Yazıda adları çəkilən şəxslərin də mövqeyini işıqlandırmağa hazırıq.
