2-ci YAZI
Azərbaycanda bir sıra nazirlərin fəaliyyətinə nəzər salanda məlum olur ki, üst vəzifə sahibi sayılan bu şəxslər ölkədə və xaricdə böyük biznes şəbəkəsinə nəzarət edirlər. Onlar həm gizli biznesmen, həm də nazir olmaqla böyük var-dövlət sahibidirlər. Nazirlərimizin əksərinin biznesdə uğur qazanması təsadüfi deyil. Ölkənin qanunlarına məhəl qoymamaqla dövlətə milyonlarla borclu olan vəzifə sahiblərimiz istənilən halda haqlı tərəf olmaqla, istəklərini Azərbaycanda həyata keçirməkdə hər hansı bir maneə ilə üzləşmirlər. Onlar, sadəcə zənglə digər həmkarlarını da qanunları pozmağa çağırır və buna nail olurlar.
Dövlətin ən varlı biznesmenlərindən biri də Gənlər və İdman naziri Azad Rəhimov hesab olunur. Ötən yazımızda nazirin böyük biznes şəbəkəsindən və onun Fətullah Gülənə yaxın şəbəkə ilə sıx əlaqəsindən bəhs etmişdik.
Biznesdəki uğurun idmandakı fəsadları
Azərbaycanın Gənclər və İdman nazirinin biznesdəki uğuru rəhbəri olduğu dövlət sahəsində özünü yaxşı tərəfdən göstərmir. Biznesin bütün çalarlarını bilən Rəhimovun ölkənin idman sahəsində fəaliyyəti, sadə dillə desək, iflasa aparır. İdman sahəsində yaranmış problemlər, idmançıların məşq edib yarışa hazırlaşmaları üçün normal şəraitin olmaması nazirin narahatçılığına səbəb olmur. İdman sahəsini də biznesmen kimi idarə edən Azad Rəhimovun ölkə idmançılarına bir nazir olaraq dəstək verməməsi yaradılan şəraitdən aşkar görünür.
Gənclər və İdman nazirinin istər paytaxtda, istərsə də bölgələrdə idmançılara və gənclərin bu sahəyə marağının artmasına çalışmamasının arxasında hansısa maraqların durduğuna inanmaq istəməzdik. Lakin aparılan araşdırmalar göstərir ki, təkcə hər ay rəsmi sənədlərdə yarışların təşkili, nazirliyin tabeçiliyində olan məktəblərdə müxtəlif adlarla tədbirlərin keçirilməsi adı ilə dövlətin milyonlarla vəsaiti mənimsənilir. Azad Rəhimovun nəzarətində baş verən korrupsiyanın gənclərin sosial durumuna, sağlam yetişməsinə və ölkə idmanının inkşafına hansı çətinliklər yaratdığına faktların dili ilə nəzər yetirək.
Şəxsi maraqlara qurban verilən öhdəlik
Ilk öncə qeyd edim ki, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 26 iyul 1994-cü il tarixli, 179 saylı fərmanı və Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinin 26 iyul 1994-cü il tarixli, 861 saylı qərarı ilə Azərbaycan Respublikası Gənclər və İdman Nazirliyi yaradılmışdır. Nazirlik yaradılarkan qarşısına bir sıra tapşırıqlar qoyuldu. Həmin tapşırıqlardan biri də Azərbaycan Respublikası bədən tərbiyəsi sahəsində milli proqramın həyata keçirilməsidir. Bununla yanaşı gənclərin sosial durumunun yaxşılaşdırılması və onların idman sahəsinə cəlb edilərək bu sahədə inkşafına şərait yaratmaq nazirliyin başlıca vəzifələrindən sayılır. Bu mənada ölkədə onlarla olimpiya komplesləri tikildi və gənclərin idmana cəlb edilməsi üçün dövlət dəstəyi ifadə olundu. AZAD RƏHİMOV VƏ MƏNİMSƏNİLƏN MİLYONLAR
Lakin Azad Rəhimovun şəxsi maraqlara xidmət edən idarəetməsi bir zamanlar idmana böyük həvəs göstərən gənclərin indi çayxanalarda vaxt kecirməsinə səbəb olub. Belə ki, nazirliyin qarşısına qoyulan vəzifələrin icra edilməməsi və olimpiya komplekslərində idmançıların məşq etməsi üçün saatlara uygun olaraq rüşvət tələb edilməsi sağlam gəncliyə inanan insanların ümidlərini alt-üst edir. Yarıtmaz fəaliyyət nəticəsində nazirliyin balansında olan idman məktəbləri də baxımsızlıqdan idmançı yetişdirmək öhdəliyini icra edə bilmirlər. Olimpiya komplekslərinin, idman məktəblərinin uçulub dağılmaqda olan binalarının əziyyətini çəkən idmançı gənclərin taleyinə biganə qalmaq qarşıya qoyulan vəzifələrin necə “icra olunduğuna” nümunə ola bilər. Nazirliyin idmana “diqqəti” nəticəsində yaranmış vəziyyət sadəcə Azad Rəhimovun biznes imperiyasının möhkəmlənməsinə xidmət etmədədir.
Yalançı hesabtlardan milyonlar qazanan nazir
Qeyd etdiyimiz kimi, Azad Rəhimov nazir təyin olunandan sonra nazirlyin şəhər və rayonlarında yerləşən idman məktəblərində heç bir müsbət dəyişikliyin şahidi olmadıq. Əksinə rəsmi sənədlərdə və nazirliyin illik hesabatlarında idman məktəblərində təmirdən və yüksək şəraitdən, eləcə də idmançıların ehtiyaclarının ödənilməsindən bəhs edildiyinin şahidi oluruq. Lakin məktəbləri gəzdikcə Azad Rəhimovun verdiyi hesabatların sadəcə yalan olduğunu görmək çətinlik yaratmır. Hətta idman məktəblərinin bərbad vəziyyətdə olan zalları, idmançıların məşq etmək üçün məktəblərdə normal şəraitin olmamasından etdikləri gileyin və narazılığın səsi Gənclər və İdman Nazirliyinin binasının divarlarında keçilməz səddlə rastlaşmaqdadır. Nəzərə alsaq ki, yalançı hesabatlarla ildə küllü-miqdarda dövlət vəsaiti silinir və mənimsənilir, onda cənab nazirin dövlətə necə “sevgi” bəslədiyini anlamaq olur.
Təkcə illik tədbirlərin siyahısına baxsaq görərik ki, Gənclər və İdman Nazirliyi və bu qurumun yerlərdəki idarələri böyük fəaliyyət planı həyata keçirirlər. Təəssüf ki, sənədlərdə qeyd olunan bu rəqəmlərə reallıqda rast gəlmirik. Nazirliyin idarələrlə razılaşdıraraq həyata keçirdiyi bu saxtakarlığın yenə böyük vəsaitlərin mənimsənilməsinə şərait yaratdığına şübhə qalmır. Dövlətin milyonları yeyilir, amma gənclər idmanla məşğul olmaq üçün şərait axtarmaq zorunda qalıblar.
Ayda bir görüş və...
Yalançı statistika ilə cəmiyyətdə inkşafdan bəhs edən Azad Rəhimovun şəhər və rayonlara təyin etdiyi Gənclər və İdman idarələrinin rəhbərləri də şeflərinə sadiqdirlər. Hər ay tədbirlər planını sənədləşdirənlər nazirin şəriki kimi dövlətin varını talamaqdadırlar. Bəzi idmançılarla və məşqçilərlə söhbət zamanı məlum olur ki, onlar nəinki ayda, il ərzində belə tədbirlərin şahidi olmurlar.
Azad Rəhimovun yerlərdəki gənclər və idman idarələrinə üz tutub yardım istəmək və ya problemlərini ifadə etmək mümkün deyil. İdmançıların taleyinə biganə qalan nazirliyin rayon və şəhərlərdəki balaca rəhimovları ölkədə idmanın məhvinə aparan fəaliyyətə sadiqdirlər. Onlar rayon və şəhərlərdə idmanın inkşafına diqqət ayırmaq əvəzinə, ayda bir dəfə nazirliyə gəlib rəsmi sənədlərdə qeyd olunan “yardım” siyahısına imza atırlar. Özlərinin əlində gətirdiyi tədbirlər planını təsdiq edəndən sonra nazirliyin ayırdığı vəsaitin 30%-ni götürüb otaqlarına geri dönürlər. Azad Rəhimovun bu qaydaları ilə nazirliyə ayrılan və sadəcə sənədlərin dili ilə xərclənən milyonların hara getdiyini görən olmur. Beləcə batmaqda olan idman sahəsi sadəcə sənədlər üzərində inkşafda olduğunu təsdiq edir.
Azad Rəhimovun 3 min manatlıq vəsiqələri
Gənclər və İdman nazirinin bəzi məşqçilərə “Əməkdar məşqçi” adının verilməsində rolu böyükdür. Danmaq olmaz ki, bu gün ölkədə bu ada layiq məşqçilər var və onların bu adı əməkləri ilə qazandığına şübhə yoxdur. Lakin, Azad müəllim “əməkdar məşqçi” adına layiq olmayanları da razı sala bilir. Nazirliyin tələbi ilə 3000 manatı olan məşqçi bu adı qazana bilər. Onun idman sahəsində və ya ad aldığı sahədə uğurunun olması vacib şərt hesab olunmur. Bu mənada nazirin tələblərini icra edənlər çətinlik çəkmədən Azad Rəhimovun mübarək imzası ilə təsdiqlənmiş vəsiqəni əldə edirlər.
Bəzi məşqçilərin isə sahələrində uğurlar qazanmasına baxmayaraq kasıb olmaları onları “əməkdar məşqçi” adına həsrət qoyub. Nazirliyin qaydalarına əsasən, digər mükafatlar və ya fərqləndirilmiş adları almaq istəyənlər tələbləri icra etməlidirlər. Bu tələblər qanunlarla deyil, sadəcə Azad Rəhimovun istəkləri ilə irəli sürülür...
