31 yanvar 2026-cı il tarixində, qeyri-iş günündə, saat 11:00 radələrində Gəncə-Daşkəsən Regional Təhsil İdarəsinin 203-cü otağında baş verənlər artıq adi idarəçilik problemi deyil. Bu, açıq qorxu rejiminin və psixoloji təzyiqin tətbiqidir

Gəncə şəhəri üzrə ümumitəhsil və məktəbəqədər təhsil müəssisələrinin rəhbərləri Regional Təhsil İdarəsinin rəhbəri Elçin Kərimovun şəxsi iradəsi ilə həmin otağa toplanıb və onun özü ilə gətirdiyi Naila xanım tərəfindən təzyiqə, hədə-qorxuya və açıq şantaja məruz qalıblar.

Qeyd edək ki, Naila xanım Elçin Kərimovun müavin təyin etdiyi Elmin müəllimin həyat yoldaşıdır. Bu fakt təkcə etik pozuntu deyil, eyni zamanda nepotizm və korrupsiya şübhələrinin bariz nümunəsidir.

Toplantıda Naila xanımın verdiyi “tapşırıq” birmənalı olub:
– texniki işçilərin adına yazılmış 95 585 manat,
– direktor və təsərrüfat müdirlərinin üzərinə rəsmiləşdirilmiş 26 830 manat,
– ümumilikdə 123 415 manat vəsait dərhal, nağd şəkildə geri qaytarılmalıdır.

Bu, sadəcə “tapşırıq” yox, ultimatum idi.

Direktorlar məcbur edilib ki, idarəyə ərizə yazaraq guya bu pulların onların əməkhaqqından yenidən tutulmasına “razılıq” versinlər və əlavə olaraq “bir daha belə hal olmayacaq” məzmunlu öhdəlik imzalasınlar.

Ardınca isə açıq hədə gəlib:
“Əks halda prokurorluğa veriləcəksiniz.”
Bu artıq dövlət qurumunda keçirilən iclas deyil, psixoloji basqı yolu ilə pul yığımıdır. Nəticədə müdirlər qorxu içində ayağa qalxaraq, haradan-necə olur-olsun, pul tapmağa məcbur ediliblər.
Halbuki Azərbaycan Respublikasının Əmək Məcəlləsinin 175-ci maddəsinin 3-cü və 5-ci bəndləri açıq və birmənalı şəkildə deyir:
– müddəti keçmiş və səhv hesablanmış vəsait işçidən tutula bilməz;
– qanunun və normativ aktların düzgün tətbiq edilməməsi nəticəsində artıq ödənilən əməkhaqqı işçidən geri tələb oluna bilməz;
– bu cür hallarda məsuliyyət səhvə yol verən maliyyə vəzifəlilərinin üzərinə düşür.

Qanun bu qədər açıq olduğu halda sual yaranır:
Bu pulu buraxan kimdir və niyə məsuliyyət daşımır?
Maliyyə üzrə müdir müavini Rövşən Kərimov,
Gəncə şəhər Maliyyə İdarəsinin baş mühasibi Gülnar Hadiyeva və bu prosesin icraçısına çevrilən Naila xanım hara baxırdılar ki, 123 min manatdan artıq dövlət vəsaiti “səhvən” buraxılıb?

Niyə bu biabırçı səhlənkarlığın cəzasını direktorlar və texniki işçilər çəkməlidir?

Burada söhbət nə yanlış hesablamadan, nə də texniki xətadan gedir. Burada qanunun tapdalanmasından, vəzifə səlahiyyətlərinin aşılmasından, insanların hədə-qorxu ilə pul verməyə məcbur edilməsindən gedir.

Bu artıq tək bir idarənin problemi deyil.
Bu, təhsil sistemində formalaşmış təhlükəli idarəetmə modelinin açıq göstəricisidir.
Aidiyyəti qurumlar bu faktlara hüquqi qiymət verməsə, sabah eyni üsulla daha böyük məbləğlər, daha ağır təzyiqlər qaçılmaz olacaq.

TEHSİL.MEDİA