“Rusiyanın Ukraynada “yay hücumu”nu gözləyərkən unutmaq olmaz ki, Rusiya Federasiyası strateji məqsədə - NATO-nun faktiki məhvinə nail olmaq üçün həm hibrid üsullardan, həm də birbaşa təcavüzdən istifadə edə biləcəyi bir neçə, potensial məqamlar var. Məsələn, təcavüzün hədəfi Estoniya ola bilər. Yaxud da, Qara dənizdə ilk növbədə Rumıniyaya qarşı hansısa təxribatlar mümkündür. Amma Rusiya Federasiyasının öz təcavüzünü istiqamətləndirməyə cəhd edə biləcəyi ən çox ehtimal olunan vektorlardan biri Suvalki dəhlizidir. Axı Kalininqrad regionu Kreml üçün Baltikyanı ölkələrə çıxış, eləcə də Rusiya nüvə qüvvələrinin yerləşdirilməsi üçün vacibdir. Ona görə də burada aqressiyanın hibrid variantından – “rusdillilərin müdafiəsi” və ya “humanitar dəhlizin təmin edilməsindən” istifadə oluna bilər. Bu pərdə altında da Belarusun iştirakı ilə təcavüz mümkündür. Nəzərə almaq lazımdır ki, Belarusun Prezidenti Aleksandr Lukaşenko Çinə bu yaxınlarda etdiyi səfərdən sonra Kalininqrad qubernatoru ilə görüşüb və Rusiyanın bu regionuna ərzaq tədarükü ilə bağlı “danışıqlar” aparıb. Unutmayaq ki, Lukaşenkonun əslində Rusiyanın əmrindən imtina etmək variantı yoxdur”.

Bu sözləri ukraynalı ekspert Oleksandr Xara yazdığı analitik məqaləsində qeyd edib. Analitik hesab edir ki, potensial olaraq, Rusiya Federasiyasının seçimi bu cür təcavüzə əl atmaqdır: “Çünki burada bir neçə vacib amil var. Birincisi, Rusiyanın Ukraynaya qarşı müharibəsinin məqsədi təkcə Ukraynaya nəzarət etmək və Ukraynanın suverenliyini məhdudlaşdırmaq deyil, həm də Qərbin Ukraynaya dəstək verməməsi ilə bağlıdır. Əslində Moskva NATO-nun işləmədiyini göstərmək istəyir. Çünki məsələn, aqressiya varsa və heç bir reaksiya yoxdursa, bu, NATO-nun təşkilat olaraq artıq mövcud olmaması deməkdir. Gərginliyə səbəb ola biləcək ikinci amil, təbii ki, NATO-nun Avropa hissəsinin acınacaqlı vəziyyətidir. Bu günlərdə Alyansın baş katibi Mark Rutte bildirib ki, təşkilatın qarşıdan gələn sammitində müdafiə xərclərini artırmağa hazırlaşırlar. Nəzərə alsaq ki, bu cür qərarlar qəbul olunarsa, NATO-ya üzv ölkələr təhlükəsizliyə daha çox sərmayə qoymağa başlayacaqlar. Bununla da bir neçə ildən sonra Alyansın Rusiyanı daha çox cilovlamaq qabiliyyətinə malik olacağı aydındır. İndi isə prinsipcə, ehtiyatlı münaqişədə Rusiyanın üstünlüyü var”.

“ABŞ Milli Kəşfiyyatının direktoru Tulsi Qabbardın bəzi efemer qlobalist elitaların dünyanı nüvə münaqişəsinə sövq etməsi - o ad çəkməsə də, Rusiyanı nəzərdə tuturdu, - və bunu etmək mümkün olmadığı barədə bəyanatlarını nəzərə alsaq, bu, ABŞ-ın risk almağa hazır olmadığına işarədir”, - deyə Xara qeyd edib.

Onun sözlərinə görə, üçüncü amil isə ABŞ Prezidenti Donald Tramp faktorudur: “Əmin deyiləm ki, münaqişə baş verərsə, Tramp Estoniya və ya Litvaya kömək etməyə hazır olacaq. Onun Putinə pərəstişini, NATO-ya skeptisizmini və Rusiyanın NATO-nun şərqə doğru genişlənməsinin Rusiya-Ukrayna müharibəsinə səbəb olması ilə bağlı təbliğatını mahiyyətcə təkrarlayan ritorikasını nəzərə almaq lazımdır”.

“Ukraynaya gəlincə, NATO-nun Avropa hissəsi ilə Rusiya Federasiyası arasında münaqişə yaranarsa, müttəfiqlərimizin bütün diqqəti orada cəmləşəcək. Və təbii ki, bu, bizim üçün çox yaxşı deyil. Bundan əlavə, belə bir potensial eskalasiya üçün rusların Ukraynadan çoxlu qüvvələr çəkəcəyini gözləməməliyik. Mənə elə gəlir ki, onlar Avropa ölkələri ilə genişmiqyaslı münaqişənin olmasını istəmirlər. Ruslara güclü görünən və kollektiv təhlükəsizlik prinsipinə uyğun gələn bir şey lazımdır. Bunun üçün isə onlara ordu, korpus və yüz minlərlə əsgər lazım deyil. Bunun üçün bir neçə on minlərlə təlim keçmiş qoşun kifayətdir”, - analitik fikrini tamamlayıb.

Ayna.az