“PAPASININ GÜL BALALARI”NIN MACƏRALARI (FOTOLAR)
Xəbər verildiyi kimi, “Hərbi vəzifə və hərbi xidmət haqqında” qanunun tətbiqi ilə əlaqədar olaraq hərbi komissarlıqlar ləğv edildi. Müdafiə Nazirliyinin tabeliyində olan hərbi komissarlıqların səlahiyyəti yeni yaradılan hərbi quruma - Azərbaycan respublikasının Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinə verilib. Qurumun rəhbəri postuna isə Dövlət Miqrasiya Xidmətinin keçmiş rəhbəri general Arzu Rəhimov təyin edilib.
Onu da bildirək ki, məlum dəyişiklik cəmiyyətdə birmənalı qəbul olunmayıb. Bu qərar hakimiyyət təmsilçiləri tərəfindən ordu quruculuğu yönündə atılan ciddi islahat kimi dəyərləndirilsə də, müstəqil hərbi ekspertlər bunun əksini düşünür. Yeni qurumun yaradılmasını tamamilə lüzumsuz bir addım kimi dəyərləndirən ekspertlər hesab edir ki, çağırış və səfərbərlik sistemi ilə bağlı neqativ halları aradan qaldırmaq üçün hərbi komissarlıqlar sistemində müəyyən islahatlar aparmaq kifayət idi. Onların fikrincə, bu addım problemin həllindən çox hakimiyyət içində güclü bir şəbəkənin korporativ maraqlarına xidmət etməkdən başqa bir işə yaramayacaq. Ekspertlər düşünür ki, peşəkar hərbi rəhbərlik bu işin mahiyyətini və müsbət yöndə heç bir işə yaramayacağını anladıqlarından bu məsələdə maraqlı deyillər. Eyni zamanda, onlar Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidməti ilə bağlı gözləntilərin müsbət nəticə verməyəcəyi qənaətindədirlər.
Müstəqil hərbi qurum kimi fəaliyyət göstərəcək Dövlət Xidmətinin üzərində heç bir nəzarət olmadığı üçün, əslində bu qurumda korrupsiya üçün daha geniş zəmin formalaşacaq.
Xatırladaq ki, Əliağa Hüseynov baş komissar vəzifəsindən azad ediləndən sonra hərbi çağırış sistemində rüşvət və korrupsiya elementləri təxminən bir il müddətində aradan qalxmış, Azərbaycan vətəndaşının çoxdan arzu etdiyi şəffaflıq formalaşdı. Lakin görünür, siyasi hakimiyyətdə bəzi şəbəkələri bu cür rüşvətsiz mühit qane etmir və yeni qurumun yaradılmasını da məhz bu maraqlar kontekstində dəyərləndirmək lazımdır. Çünki araşdırmarlara görə, son bir ilə qədər ilboyu çağırış zamanı bəzi ciblərə 50-70 milyon manat rüşvət axıb. Məhz buna görə, yeni qurumun yaradılmasını itirilmiş milyonların yenidən qaytarılması cəhdi kimi dəyərləndirilə bilər.
Hərbi çağırış sistemində aparılan islahatlar zamanı diqqət çəkən məkanlardan biri də Bərdə rayon hərbi komissarlığı, daha doğrusu rayon hərbi komissarı polkovnik-leytenant Valeh Nəcəfovdur. Çoxları gözləyirdi ki, hərbi komissarlıq sistemi ləğv olunduqda V. Nəcəfovun da qanunsuz əməllərinə son qoyulacaq və o nəhayət ki bu sistemdən uzaqlaşdırılacaq. Amma bu baş vermədi.
Onu da bildirək ki, V.Nəcəfovun hərbi komissar kimi əməlləri Bərdə rayonunda hər kəsə bəllidir. Polkovnik leytenant rütbəsi daşıyan bu şəxs sağlam gənci ordu sıralarından uzaqlaşdırmaqdan tutmuş istənilən hərbi hissəyə təyinatla bağlı işinin ustasıdır. Bir sözlə, Bərdə rayon hərbi komissarlığı əsl mənada korrupsiya komissarlığına çevrilib. Bunun da nəticəsində V.Nəcəfov küllü miqdarda kapitala nəsib olub. Bu kapital isə artıq elə bir həddə çatıb ki, o bir çox məsələlərdə özünü ölkə miqyaslı oliqarxlara çatdırıb. Xüsusilə hərbi komissarın övladları ilə bağlı. Söhbət Valeh Nəcəfovun Qurban Qurbanzadə və Nəsimi Nəcəfov adlı oğlanlarından gedir.
Azərbaycan cəmiyyətində ailə varisliyinin siyasi və mənsəb varisliyinə çevrilməsi ənənəsi kök atması ilk hadisə deyil. Yüksək vəzifəli məmurların övladları öz atalarının inhisar yaratdığı gəlir mənbələrinin xələfinə çevrilməyə başlayıblar. Çünki böyük maliyyə oliqarxiyası yaratmış nazirlərin topladıqları sərvətin yeganə təminatçısı yalnız əziz xələf övladları ola bilər. Görünür, yüksək mənsəb sahibləri 10-15 il tutduqları vəzifəni nə vaxtsa tərk edəcəklərini düşünməyə başlasalar da, həmin sahələrdəki biznes imtiyazlarını əldən vermək istəmirlər. Məsələn, Baş nazirin sabiq müavini Abbas Abbasov da öz oğlu Aydın Abbasovu siyasi varisə çevirdikdən sonra vəzifədən getdi.
Son vaxtlar belə gül balaların adları tez-tez eşidilir.
“Papasının gül balaları” sırasında adı daha çox hallandırılan nəqliyyat naziri Ziya Məmmədovun oğlu Anar Məmmədovdur. Oliqarx varisi olaraq adı çəkilən digər şəxs fövqəladə hallar naziri Kəmaləddin Heydərovun oğlu Tale Heydərovdur. Ölkədə ən çox ad çıxaran varislərdən biri də Vasif Talıbovun oğlanları Seymur və Rzadır.
Valeh Nəcəfovun övladları da artıq bütün parametrlərlə həmin məmur balalarına çatıblar. Sizə təqdim etdiyimiz fotolarda onların tək maddi durumları deyil, həm də qanunlara hörmətsizliyi öz əksini tapır. Bu fotolara diqqətlə baxın: Bahalı maşınlar, kef məclisləri bir yana, bunların hansı pullar hesabına başa gəldiyi hər kəsə bəllidir. Necə olmasa ataları V.Nəcəfov neçə vaxtdır ki, rayon hərbi komissarıdır. Bəs dövlət orqanında vəzifə kreslosu arxasındakı şəkil? Silah? Bunları nə ilə izah edək? Yoxsa Valeh Nəcəfov pulla qanunları da özününküləşdirə biləcəyini düşünür?
Bu iki qardaş özlərini “Qurdlar vadisi” serialının məşhur qəhrəmanları ilə müqayisə edir. Bir az yekə çıxsa da, dövrümüzün ərsoyuluğbəyləridir bunlar (Məşhur “Qurdlar Vadisi” serialının nifrət olunan obrazı - red.). Nə ədəb tanıyarlar nə ərkan, nə böyük bilərlər nə kiçik - hamının gözlərinin qarşısında istədiklərini edirlər. Öz sıraları daxilində həmrəy deyillər, bu millətlə necə həmrəy olacaqlar? Öz aralarında bir-birlərinə əzələ nüməyiş etdirirlər, əzirlər, bu millətin sıravi və güvəncəsiz insanlarını necə qoruyacaqlar? Ona görə bizim hamımızı əzilir, millətimizin nümayəndələrini adam yerinə qoymurlar. Deyirlər ki, pis övlad altıncı barmaq kimidir - kəssən ağrıyar, kəsməsən eybəcər görünür. Bu gün Azərbaycanda vəzifə başında oturan bir çox məmurların övladları elə altıncı barmaq kimidir. Birinin gül balası Dubayda öz əxlaqsızlığı ilə ad qazanır, o birinin balası Hollandiyada öz həmcinsi ilə ailə qurur, birinin balası erməni ilə eşq macərası yaşayır, o birinin oğlu isə dələduzluq üzündən tutulur. Biz hələ atasından xəlvət onun sevgilisi ilə eşq yaşayan məmur balasından, ayı əti yeməyi öyrənmiş nazir ciyərparasından, hələ 1-ci sinifdən uşaqlara: “Mən yalnız ceyran əti yeyirəm” - deyən gül balalardan danışmırıq.
Çinlilərin gözəl bir məsəli var: “Uşağı həddindən artıq əzizləmək, onu fəlakətə hazırlamaq deməkdir”. Bir də ki, ata uşağını kiçiklikdən tərbiyə etməsə, günah uşağın deyil, atanındır”. Çünki uşağı tərbiyə etmək üçün idarəçilikdə tələb olunduğundan daha çox bacarıq və müdriklik lazımdır. Həm də unutmaq olmaz ki, övlad valideynlərinin ona verdiyi nəsihət və məsləhətlərdən deyil, atanın göstərdiyi nümunələrdən ibrət alır. Odur ki, məmur balalarını bu məsələdə qınamaq olmaz.
