Əzilən tələbələri müdafiə etdiyinə görə məhəkəmə qarşısına çıxarılan NDU-nun keçmiş müəllimi Aysel Quliyeva ictimaiyyətə müraciət ünvanlayıb. Onu universitetdə dekan müavini işləyən Abbas Əhmədov məhkəməyə verib.

Aysel Quliyeva İtalyanın Siena və Türkiyənin İstanbul universitetlərində də çalışıb. Siena universitetindən beynəlxalq konfrans üçün dəvət alsa da məhkəmə səbəbindən ölkəni tərk edə bilmir.

Aysel Quliyeva “Gündəlik Naxçıvan“ vasitəsi ilə yaydığı müraciətdə ilk öncə şahid tələbələrə və müəllimlərə müraciət edərək, noyabrın 7-də məhkəməyə gəlib, haqqın bərpa olunması üçün qorxmadan həqiqətləri danışmağa çağırıb:

“Bu, mənim şəxsi mübarizəm deyil – tələbələrin ləyaqəti, müəllimlərin söz azadlığı və universitetdə formalaşdırılmalı olan ədalətli mühit uğrunda mübarizədir. Mən sadəcə hadisəni açıq danışmağa cəsarət etdim. Çünki tələbələrin və müəllimlərin gördükləri haqsızlığa etiraz edənlər illərlə susdurulub. Mənim başıma gələnlər əslində bir təhsil ocağında sistemin necə işlədiyini göstərən bir nümunədir.

Hadisənin şahidi olan tələbələri və müəllimləri qorxmamağı, məhkəməyə gəlməyə gəlib, həqiqətləri danışmağa çağırıram. Ədaləti əldə etmək üçün qorxuya qalib gəlməliyik.

Mənim barəmdə “şəxsi ləyaqəti alçaltmaq və böhtan” ittihamı ilə cunayət işi açılıb. Halbuki mən rüşvət almamışam, tələbə döyüb, təhqirlər yağdırmamışam. Sadəcə, dərs ilinin sonunda daha sərbəst, fərqli bir mühit yaratmaq istədim ki birinci kurs tələbələri biraz da olsa həvəslənsinlər. Tələbələrim də yaxşı bilir ki, mənim sözlərim onları susdurmaq üçün yox, qorumaq üçündür.”

Aysel Quliyeva dekan müavinin şikayəti əsasında onu hakim qarşısına çıxaran hadisəyə toxunub:

“Səs-küylü hadisə 8 mayda yaşandı. Tələbələrimlə dostyana bir mühitdə toplanıb onlar üçün hazırladığım kekslə dərs ilinin sonunda sərbəst işlərini müzakirə etmək istədim. Amma dekan müavini Abbas Əhmədov hər şeyi pozdu. Tələbələr alçaldıldı, dövlət əmlakı zərər gördü, mən özüm də həm təhqir edildim, həm də qapıya sıxılaraq xəsarət alçaq təhlükəsi ilə üzləşdim.

Polis çağırdım, amma nəticədə məni işdən uzaqlaşdırdılar, tələbələr isə qorxuduldu. NDU kadrlar şöbəsinin müdiri hüquqşünas Əziz Qasımov qeyd etdi ki, məndən izahat almadan da töhmət verə bilərlər çünki mən polis çağırmaqla universietetin prestijinə zərər vurmuşam, yəqin ki tələbə və müəllimi təhqir etmək universiteti layiqincə təmsil etməkdi Əziz Qasımovun nəzərində.

Sonra ardınca qurulan “elmi komitə” mənimlə bağlı heç bir izahat almadan, məsələni araşdırmadan geriyə dönük aktlar yazdı ki hələ də o aktlar dəfələrlə tələb etməyimə baxmayaraq tərəfimə verilməyib. Hətta komitə iclasından sonar kafedra müdiri Şamxal Məmmədov utanmadan və çəkinmədən `Ayselin də fatihəsini oxuduq` demişdir. Mənim haqqımda Ombudsmanın verdiyi məlumata görə, “mütəmadiyən işə gəlmir”, “müəllim yoldaşları ilə yola getmir” kimi əsassız böhtanlar uydurublar. Bu, hüququn deyil, intriqanın işlədiyini sübut etdi”.

O bildirir ki, hadisə ilə bağlı rektorla görüşmək istəsə də, mümkün olmayıb:

“Dəfələrlə rektordan görüş istədim. Hətta şəxsən mesaj atdım, dedim ki, mənə 10 dəqiqə vaxt ayırın, özümü ifadə edim. Amma heç bir cavab almadım. Mənim istəyim sadə idi: bir müəllim kimi özümü ifadə etmək, tələbələrim üçün danışmaq. Amma universitet rəhbərliyi seçimini etdi – ədalətin deyil, susdurmanın tərəfində dayandı”.

O, keçirilən məhkəmə proseslərinə də toxunub:

„Məhkəmə artıq ikinci dəfə keçirildi. Abbas Əhmədovun dörd şahidindən yalnız ikisi iştirak etdi ki onlar da mənə mi şahid gəlmişdilər tam başa düşə bilmədim. Hakim Aslan Heydərov düzgün mövqe sərgilədi, amma Abbas Əhmədovun müdafiəsi hər iki prosesdə də çox ziddiyyətli idi. Məsələn, səs yazılarında müəllimlərə “gerizəkalı, tupoy” dediyini qəbul edir, amma tələbələri “sadəcə sual vermişəm, təhqir etməmişəm” kimi izah etməyə çalışır. Dərsdən 60 dəqiqə keçmişdi, artıq yeyib içib gəlmişdilər deyə fərziyyələrlə məhkəməyə ifadə verir.

Dərsim 13:40`da başlayır, 15 dəqiqədən çox məni koridorda “cəhənnəm ol get burdan, səni qovuram, səndən heç nə olmaz” və başqa bir çox təhqirlə müəllimi olduğum fakultədən qovmağa cəhd edib, 14:05`də mən sinif otağından gələn səslərdən qorxub 102-yə zəng vurmuşam. Və bu insan məhkəməyə sadəcə doğruları deyəcək deyə and içmişdi gerisini artıq siz fikirləşin. Mən isə açıq şəkildə dedim: bir dekan müavini özünü belə aparırsa, bu, bütöv təhsil mühitini zəhərləyir.

Mənim istəyim sadədir: bu teatr bitsin və mən ölkəmə faydalı olmaq üçün akademik fəaliyyətimə davam edə bilim. Çünki mənim yolum budur – Beynəlxalq Münasibətlər və Hüquq fakultəsi gənclərinə layiq şəkildə azad düşüncə, ləyaqət və haqsızlığa qarşı durmağı öyrətmək.”

Aysel Quliyeva ona olan təzyiqlərin Avropada da izləndiyini vurğulayır:

“Hazırda İtaliyanın Siena Universitetində JustPeace təşkilatı, İngiltərədə CARA, Avropa Birliyində SFR (academics at risk) kimi təşkilatlar mənim hekayəmi Avropada ictimaiyyətə çatdırmağa hazırlaşır, məhkəmənin nəticəsini gözləyirlər sadəcə. Bu, artıq lokal məsələ kimi yox, akademik azadlıq və ifadə azadlığı probleminin nümunəsi kimi təqdim olunur. Mənim üçün bu çox dəyərlidir. Çünki göstərir ki, məsələ təkcə Naxçıvan və ya Azərbaycanla məhdudlaşmır, beynəlxalq ölçüdə də diqqət çəkir.“