Bütün aparıcı rus nəşrləri özləri üçün müsbət ruhda başlıqlarla doludur. Məsələn:
“RİA Novosti” – “The Economist”: “Ukraynada münaqişədə Rusiya qalib gəlir”;
TASS – “The Economist”: “Ukrayna münaqişəsində Rusiya qalib gəlir”;
RT – “The Economist”: “Putin Ukraynada qalib gəlir”.
“Görünür” və “hələlik” kimi dəqiqləşdirici sözləri olmadan yayılır belə məlumatlar. Kremlin nəzarətində olan Rusiya mətbuatı “The Economist”in “Putin Ukraynada müharibədə qalib gəlir – hələlik” məqaləsini səs-küylə götürərək Moskvanın ölkəni uğurla müharibə relslərinə saldığını və elitalararası parçalanmalardan və sosial iğtişaşlardan qaçdığını vurğulayır.
Ruslar əhəmiyyətli neft gəlirləri əldə etməkdə davam edir və artilleriya mərmiləri və dron istehsalını artıraraq, 2024-cü ildə münaqişəni davam etdirmək üçün Ukraynadan daha yaxşı vəziyyətdə olacaq. Eyni zamanda Rusiya ilə qarşıdurmada Qərbin passivliyinə və qətiyyətsizliyinə, Ukraynanın müttəfiqləri arasında “strateji düşüncənin” olmamasına işarə edərək, Putinin qələbəsini qaçılmaz edir. Üstəlik, “Kiyevdə əhval-ruhiyyə daha da qaranlıqdır”, Prezident Vladimir Zelenskiyə dəstək azaldı və daxili siyasi mübarizə gücləndi və Qərb ölkələrində Ukraynaya uzunmüddətli dəstək verməyə hazır olduqları barədə bəyanatlara baxmayaraq, onun müdrikliyinə şübhələr artır.
“The Economist” jurnalında dərc olunan məqalə Ukrayna üçün məğlubiyyət xarakteri daşıyır. Rusiya dövlət mediası və təbliğat kanalları bundan daha güclü düşmənlə qarşıdurmanın məqsədəuyğunluğuna şübhə toxumu səpmək üçün Ukrayna ictimaiyyətinə təsir göstərmək üçün istifadə etməyə çalışırlar.
Əslində, Britaniyanın nüfuzlu nəşrində dərc olunan “Putin Ukraynadakı müharibədə qalib gəlir – hələlik” adlı analitik məqalədə Avropa ölkələrinə Rusiyadan gələn təhlükənin ciddiliyi barədə xəbərdarlıq edilir və başlıqda “görünür” və “indilik” kimi ifadələr işlədir. Və onun əsas ideyası Putinin Ukrayna üzərində qələbəsi faktının bəyanatı deyil, Qərbin Lev Trotskiyə aid edilən məşhur ifadəyə ("Siz müharibə ilə maraqlanmaya bilərsiz, amma sonra müharibə sizinlə maraqlanacaq") istinad edərək Avropanın “letargik yuxusundan” ayılmaması halında Putinin qalib gəlmə ehtimalı ilə bağlı fərziyyədir.
Məqalədə Rusiyanın qalib gələcəyinin mümkün görünməsinin səbəbləri göstərilir: tərəflərdən heç biri digərini nəzarət edilən ərazilərdən çıxara bilmir, Kiyevin Qərb müttəfiqlərinin qətiyyətsizliyi ucbatından belə müharibə uzun illər davam edə bilər.
Nəşrin hesablamalarına görə, 2025-ci ildə Rusiyada münaqişə yorğunluğu əhəmiyyətli dərəcədə arta bilər, lakin rejim dəyişikliyinə ümid etmək üçün heç bir əsas yoxdur. Buna görə də Avropa Rusiya Federasiyasının və onun rəhbərliyinin “Avropa təhlükəsizliyinə əsas uzunmüddətli təhdid” olaraq qalacağından çıxış etməlidir. Avropa ölkələri Rusiya Federasiyasının yenidən silahlanacağına və onun qoşunlarının əhəmiyyətli döyüş təcrübəsinə malik olacağına əsaslanaraq, müdafiə strukturlarında islahatlar aparmalı olacaqlar.
Məqalədə vurğulandığı kimi, Avropa ölkələri Kiyevə dəstəyi davam etdirməli, silah istehsalını artırmalı və Ukrayna Silahlı Qüvvələrini müasir hərbi texnika ilə təmin etməlidir. “The Economist” əlavə edir ki, Putini saxlamağın ən yaxşı yolu Avropanın öz qətiyyətini nümayiş etdirməsi və Ukraynaya hava hücumundan müdafiə və Rusiyanın təchizat marşrutlarına hücum etmək üçün uzaqmənzilli raketlərlə təmin etməsidir.
Bundan əlavə, “The Economist” Ukraynanı Avropa İttifaqına (Aİ) qəbul etməyə real hazır olduğunu göstərmək, ona islahatların həyata keçirilməsinə kömək etmək, korrupsiya ilə mübarizə aparmaq və Rusiyanın “Ukraynanın Qərb tipli demokratiyaya çevrilməsinin qarşısını almaq” cəhdlərinə müdaxilə etməyi zəruri hesab edir.
Əslində, bu məqalə Ukraynaya dəstəyi zəiflətmək və Moskvanın şərtləri ilə onu sülhə məcbur etmək üçün Qərb siyasətçilərinin və ictimaiyyətinin şüuruna təsir etmək məqsədi daşıyan, rusların ödədiyi “Ukraynanın Rusiyanın işğal etdiyi ərazilərinə iddialardan imtina etməklə” seriyasından növbəti informasiya-psixoloji xüsusi əməliyyat deyil. Əksinə, Britaniya nəşrinin analitikləri orada Rusiyadan Avropa sivilizasiyasının özünə gələn təhlükələr barədə xəbərdarlıq edərək, avropalı siyasətçiləri süst yuxularından oyatmağa çalışırlar.
Bəli, bu gün Amerika Prezidenti Co Bayden Rusiya ilə müharibədə Ukrayna üçün iki əsas təhlükəni - onun administrasiyasındakı “Kiyevin qələbə qazanmaması” ilə “Moskvanın məğlub olmamasını” birləşdirməyin tərəfdarları” Sallivan-Berns qrupunu və Rusiyaya dəstək verən Çin faktorunu neytrallaşdırdıqdan sonra, Kremlin əlində diktator üçün qalan yeganə təsir qüvvəsi Ukrayna xalqına dəstəyin dayandırılmasını müdafiə edən xarici sol-liberal mətbuat və solçu siyasətçilərdir.
Bəzi aparıcı Qərb KİV-lərində - Ukraynaya qarşı psixoloji savaş üzrə ixtisaslaşan “The Washington Post”, “The New York Times”, CNN qəzetlərindəki isterik məqalələr Moskvanın və onun Qərbdəki dostlarının Ukraynaya həm maliyyə, həm də hərbi yardımın həcminin artırılması ilə bağlı ciddi narahatlığını göstərir. Xüsusilə Aİ-nin 50 milyard avro və dövlətlərin 60 milyard dollar ayırması ərəfəsində, Ukrayna səmasında F-16-ların və hədəfləri vurma qabiliyyətinə malik uzaqmənzilli raketlərin peyda olması ərəfəsində bu narahatlıq özünü daha bariz göstərir.
Rusiya özü qorxur ki, qışda pis hava şəraitində Ukrayna Silahlı Qüvvələri cəbhə xəttindən minlərlə kilometr aralıda hərbi infrastrukturu və maddi-texniki bazanı məhv etməyə istiqamətləndirə bilər. Rusiya Federasiyası ilə Çin arasında yeganə ciddi dəmir yolu əlaqə marşrutunun bağlanmasına səbəb olan Severomuisky tunelində Baykal-Amur dəmir yolunun hissəsinin partladılması gələcək mənzərənin ilkin işartılarıdır.
Bəs, həqiqətən, niyə bu yol Rusiya üçün mümkündür, amma Ukrayna üçün mümkün deyil? Müharibənin tək tərəfi olmur. Olmamalıdır. Rusiya ukraynalıları qətlə yetirir, şəhər və qəsəbələri, infrastruktur və kommunikasiyaları dağıdır, insanları bomba sığınacaqlarına sürükləyir, onları işıqsız və istiliksiz qoyur və onun əhalisi isə təkcə “xüsusi əməliyyatı” deyil, əsl müharibənin getdiyini də bilmir.
Qərbin Ukrayna Silahlı Qüvvələrinə qoyulan qadağaları aradan qaldırmasının, Ukraynanın buxovları atıb düşməni öz yuvasında məhv etməyin vaxtıdır. Düşməni bunkerə qədər qovmaq lazımdır. Bütün sonrakı nəticələri gözə almaqla...
Müəllif: Mira Həsənova - Mənbə: AYNA.az
Təqdim etdi: DİA-AZ.COM (Ərsoyun Bloqu)
